Wenslijst van Cotlands

Inmiddels hebben we een leuk bedrag bijeen gespaard en we kunnen nu elke maand boodschappen doen voor 1000 Rand. En dit voorlopig een poos volhouden. We willen dit graag continueren, dus als het je aanspreekt, lees dan nog eens de vorige mail over Cotlands en doneer!

Twee weken geleden voor het eerst een lijstje opgevraagd bij Karin van Rooyen. Zij is de fundraiser en mijn aanspreekpunt.
Het lijstje zag er als volgt uit; Barrier Cream (5x), Pansanol (teething gel 5x), Big scissors (2x), Digital thermometers (4x), Tissues (15 boxes), Plasters (5 boxes) en de volgende medicijnen; Stopayne (5 bottles) & Demazin (5 bottles). Jan en ik samen op pad en omdat we geen idee hadden wat we moesten kopen, omdat ze hier van die mega-shops hebben, trokken we maar direct iemand aan de arm.

We hadden maar even uitgelegd dat de boodschappen voor Cotlands waren en dat het goede produkten moesten zijn maar voor een scherpe prijs. Met de medicijnen hebben ze ons daar prima mee geholpen want net als in Nederland hebben ze vaak een eigen merk.

Toen we alles bij elkaar hadden zijn we het ook direct gaan brengen samen met de kleding van Floris en die van Kim en Luke die hier na de vakantie zijn achter gebleven. Je voelt je dan toch wel een beetje bezwaard, maar ze zijn zo blij met de spullen. Ik heb daarna nog 2 mails gehad van Karin om te bedanken. Dus ook aan iedereen die mij hierbij steunt, heel veel dank.
De foto's die erbij zitten heb ik van Karin gekregen. Hoop dat ze op de site duidelijk zijn, maar ze heeft beloofd dat ik in de toekomst wel nieuwe mag maken. Verder nodigde ze me ook uit om mee te gaan naar Macassar Haven. Dit hoort ook bij het Cotlands project, maar hier zitten kinderen in een opvanghuis in het dorp Macassar. Deze kinderen komen uit de wijde omgeving en zijn tussen de 0 en 12 jaar oud. Ze zijn verwaarloosd maar veelal misbruikt. Er is dan ook een aparte meisjes en jongens gang. Ze kunnen 14 kinderen plaatsen die verzorgd worden door 2 zorgmoeders en een maatschappelijk werkster en een heel stel vrijwilligers. Er zijn in totaal zo'n 5 zorgmoeders en die werken 12 uur. Ze brengen er dus ook de nacht door en dat is ook wel nodig, omdat deze kinderen door hun verleden al sexueel actief zijn. Er moet dus dag en nacht toezicht zijn. Kinderen vanaf 6 jaar gaan naar school en voor deze kinderen hebben ze dus schoolspullen nodig. Kan dus zo zijn dat dit volgende keer op hun wenslijst staat.
Het lijstje voor deze maand ligt al op mijn bureau, daar gaan we morgen voor op weg want het is een dringend verzoek. Ze zitten verlegen om luiers voor een 8 jaar oud meisje, waar ze 7 luiers per dag voor nodig hebben en ze willen een vijzel, om de medicijnen voor de baby's fijn te maken. Het geeft een ontzettend goed gevoel om dit te kunnen doen en ik hoop dat het net zoveel voldoening geeft als je leest waar jou geld naar toe gaat.
Mocht je vragen of opmerkingen hebben, onder aan dit bericht zie je een envelopje daarmee kun je reageren!

Komkommertijd

Ach de laatste week is er niet zo heel veel gebeurd. We zijn druk met de opvoeding van Kaj en dat verloopt eigenlijk heel goed. Gunnar is ook helemaal gewend aan de kleine drukte maker en ze zijn eigenlijk wel de hele dag samen in de weer. Gelukkig kunnen ze veel buiten zijn, het weer is afgelopen week dan ook weer goed geweest. Vandaag is zoals voorspeld wat regen gevallen en dat zal morgen ook nog zo zijn en dan krijgen we weer een aantal mooie dagen... Al met al tot nu toe een heerlijke winter.

Floris heeft afgelopen vrijdag afscheid genomen van Juf Kotze. Ze had een halfjaar contract op een Govermentsplace binnen de school. De school was er vanuitgegaan dat het contract gewoon verlengd kon worden maar de regering besloot iemand anders die plaats te geven.
Voor de kinderen een tegenvaller, zeker voor onze Floris. Maar gelukkig is de nieuwe Juf Philander ook heel aardig.We hebben vrijdag met haar maar meteen een gesprekje gehad omdat ze nu dus ook al twee weken meeloopt en ze wel kan inschatten op welk niveau Floris nu zit.
Dit eigenlijk ook omdat we wel willen stoppen met de engelse lessen van Juf Eppie, wij denken dat dit niet echt meer nodig is. Ze vertelde dat hij het prima doet en helemaal op niveau is van de rest van de klas en op sommige dingen al beter is. Gelukkig..geen reden voor ongerust zijn. Kunnen we met een goed gevoel de engelse les gaan afbouwen en na de September-break stoppen.

Afgelopen dinsdag ben ik begonnen met pianolessen. Bij Mitzi die hier zowat om de hoek woont. Heel leuk allemaal maar het zal flink aanpoten worden. De nagels zijn al een stuk korter geveild en ik ben aan het twijfelen of ik ze eraf zal halen. Ze wil dat ik het goed leer en eigelijk heb ik nu er ook wel de tijd voor om er uit te halen wat er in zit. Carnegiehal zal ik wel nooit bereiken maar, als je maar lol hebt.

Verder zijn we onze ogen en oren goed de kost aan het geven met betrekking tot een ander huis. Niet dat we het hier niet naar onze zin hebben. Het is een heel fijn, ruim en licht huis en wonen op een Estate heeft ook zijn voordelen is nu mijn conclusie. We hebben leuk contact met de buren en Floris speelt er met de andere kinderen die hier wonen maar niet bij hem op school zitten. Maar we hebben al een paar keer geprobeerd met de verhuurder in contact te komen. Die heeft geen zin om met ons te communiceren op welke manier dan ook. We hebben hem via een brief uitgenodigd, maar de man wil gewoon niet reageren. Verder speelt ook wel mee dat alles zo moet blijven als het is, we mogen niets veranderen. Zelfs niet de vieze vloerbedekking. Nou dat geeft geen prettig gevoel. Hij kan ons nl. 2 maanden voor 1 december de huur opzeggen dat is niet leuk om te horen maar ook vervelend omdat het dan hoogseizoen is. Ze vragen dan veel hogere huurprijzen en meestal is er dan weinig aanbod voor lange termijn verhuur. Ja, en dat is toch wat wij willen.
Wij zouden dan ook het liefst de zaken in eigen hand hebben...en dan moet je nu maar vast gaan uitkijken. Dus wie weet!

Helaas deze keer geen foto's, het lukt niet om ze in te voegen.

Gezins uitbreiding!

Ja, het moest er dan toch eens van komen. We keken er al een behoorlijke tijd naar uit. Maar door de emigratie moesten we een en ander wat uitstellen. Met zijn 5en hiernaar toe gaan werd toch wat te duur! En nu hebben we verder niet zoveel om handen en kunnen we ons helemaal op de opvoeding van onze Kaj gaan storten.
Ja erg orgineel is de naam niet maar hij klinkt goed, is lekker kort bij het geven van bevelen en bovendien is dit ook al Gunnar 2. Degene die mij al langer kennen, weten dat mijn eerste hondje ook Gunnar heette .
Kaj is een Golden Retriever en op 5 mei geboren. Omdat we vorige week op vakantie waren komt hij pas vandaag. Hij was de laatste uit het nest die vertrok en heeft dus heerlijk nog wat langer bij zijn beide ouders kunnen zijn.
De taken zijn goed verdeeld, ik moet er s'nachts uit, zorgen dat hij luistert en zindelijk wordt. Jan zal er dan mee gaan wandelen. Hopen dat hij hier niet de heleboel kapot gaat bijten, wat dat betreft komt de skybox nu prima van pas. s'Nachts en overdag als we weggaan zal hij daar in moeten om problemen te voorkomen. Ben benieuwd hoe Gunnar zijn nieuwe maatje gaat vinden. Wij zijn in ieder geval heel blij met onze gezins uitbreiding!





Kaj 5 weken oud.

Weekje er op uit in eigen land

Maandagochtend zijn we vertrokken via Stellenbosch, Paarl door de Du Toitskloof en Worcester naar Robertson. Beter gezegd naar Klaas Voogdts Oos, waar Wim en Rita wonen.
De namen zijn al eerder gevallen en wie meer over hun wil weten moet even hun site opzoeken www.mallowdeengardens.blogspot.com . Zij zijn bijna zover dat hun B&B (zie foto)open kan en het ziet er fantastisch uit. Begin dus met een bezoekje aan hun web-site als je deze kant op wil komen, het is een hele mooie omgeving en heel anders dan hier in de West-Kaap. www.mallowdeen.com Wij hebben vanaf september 2005 regelmatig een bezoek aan hen gebracht en dus het hele bouwproces een beetje kunnen volgen. En nu was het zover dat we heerlijk buiten bij de Lapa aan het zwembad koffie konden drinken. In augustus hopen we er terug te gaan en te overnachten in een van de rondavels. In het woonstel hebben we vorig jaar al eens mogen overnachten. En het spreekt voor zich dat we er graag terug gaan.

Goed, na de koffie met gebak en een dikke zoen, ging onze reis verder via Route 62 naar Calitzdorp. De weg ernaar toe is fantastisch, steeds heel veel groen en bergen zover als je maar kunt kijken. Dorpjes zijn hier heel anders als in Nederland, eigenlijk bestaat het alleen maar uit een hoofdweg. In de Mainstreet zitten dan de winkeltjes en restaurantjes of koffieshops vaak niet meer dan 1 van elk hoor! Vaak rijden we erdoorheen en besluiten dan om niet te stoppen. Maar soms na lang rijden is er behoefte aan een versnapering en vaak nog belangrijker een toilet.. Nu stopten we langs de weg bij een "Portugees cafe",rood en groen en een typisch portugees haantje was alles wat ons aan Portugal deed denken. Maar de lunch was oke en het toilet schoon, dus snel weer verder. Eind van de middag bereikten we Calitsdorp, bekend van de Port (3 winery's).
We verbleven in "The Portwine Guesthouse"(zie foto), een verbouwde boerderij met allerlei authentieke details en alle kamers met grenen hemelbedden. We konden er niet dineren maar de juffrouw wilde wel een reservering doen bij het plaatselijke restaurant "Rose of the Karoo". Wij wilden eerst wel even een kijkje nemen, konden we direct het dorpje verkennen. Ook in dit geval lag het restuarant in de Mainstreet, tegelijkertijd was het een winkeltje met kitsch, snuisterijen, eten en gebak. Aangezien er geen ander restaurant was hadden we maar besproken. Bleek later maar goed ook want de zaak zat bomvol. Heel gezellig allemaal en ook goed gegeten, iedereen zat met elkaar te kletsen en de eigenaar (werkte voor de ZA ambassade) bleek jaren in Den Haag op het Hoytemaplein te hebben gewoont. Voor mensen die dit niet weten, Jan heeft daar om de hoek gewoont. Hoe klein is de wereld! Terug in het Guesthouse was er niemand meer van het personeel en werd duidelijk dat bijna iedereen van het restaurant in het Guesthouse verbleef. De haard werd aangemaakt en iedereen haalde het karafje port en glaasjes naar beneden en het was nog een heel gezellige avond. Na het ontbijt zijn we met andere gasten naar de Spa van Calitzsdorp gegaan, is dus een zwembad tegen de berg met heel erg warm water dat uit de bergen komt, niets van luxe maar erg lekker.... Daarna moest er nog even port ingekocht worden en op naar Oudtshoorn.

La Plume was ons volgende B&B (zie foto) en bleek fantastisch te zijn, gelukkig maar want hier blijven we drie nachten. Oudtshoorn is een stadje wat vroeger rijk is geworden van de struisvogelveren. Nu zijn die veren niet veel meer waard maar de eieren en het vlees van deze vogel wel, ook zijn er een aantal farms die de toerist er meer over vertelt en laat zien.
Verder is er een museum, niet erg bijzonder maar wel leuk om te zien, een winery ( altijd een bezoekje waard ) de Cango caves, mooi en veel minder commercieel dan ik me kan herinneren in Europa

en Cango Wildlife, we zijn geweest.. maar het is en blijft een dierentuin..
Maar de omgeving en vooral de Swartbergpass, de weg tussen Oudtshoorn en Prince Albert is geweldig. Je gaat via een stijle zig-zag zandweg 1500 meter omhoog en het uitzicht dat je dan hebt! geweldig! De weg naar beneden is gelukkig iets minder stijl maar nog steeds heel bijzonder. Prince Albert is ook weer zo'n klein plaatsje waar maar liefst 46 B&B's zijn vertelde de eigenaaresse van de koffieshop waar we geluncht hebben.

Ze maken er ook allerlei produkten van Mohair en veel daarvan word geexporteerd naar Europa, kun je je weinig bij voorstellen als je die dorpjes ziet. Terug via de Meiringspoort, ook een pas door de bergen, en wederom heel erg mooi. Onderweg gestopt bij een waterval, waar je in de zomer heerlijk in het meertje kunt zwemmen. Ik geloof dat we in die drie dagen alle dingen die een toerist daar doet wel gedaan hebben. De karoo is heel erg mooi en uitgestrekt en zeker de moeite waard om er terug te gaan...

We vertrekken op vrijdag ochtend naar Witsand, we gaan dus van de Route 62 af en gaan richting het zuiden, de kust. Omdat we ook nu tijd genoeg hebben gaan we via de Robinsonpas richting Mosselbay, hier hebben we al eens een bezoekje gebracht dus we zijn er niet gestopt. Witsand is een plaatsje aan de St Sebastian Bay, de plaats om Walvissen te spotten omdat het de kraamkamer wordt genoemd van de Walvissen. Dit zou dan in augustus zijn en er zijn dan zeker zo'n 70 walvissen in de baai. Wij zagen er nu twee, ook heel mooi en het blijft toch bijzonder. Het laatste B&B bleek in de "middle of nowhere" te liggen 17 km van Witsand en een werkende Farm te zijn. Omdat we er vroeg waren bedachten we dat het leuk zou zijn om vanaf de andere punt de walvissen te gaan bekijken. Ik weet niet hoeveel km "dirty road" en toen kwamen we bij het laatste handgedreven veerpontje dat ons naar de overkant moest brengen. Weer een hele belevenis...Maar het was de moeite waard, en we zagen de walvissen dichtbij en best wel goed. Snel weer terug want het pontje vaart alleen bij daglicht. We zijn meegeweest met Hannes "de boer" om Struisvogeleieren te rapen en de net geboren lammetjes te gaan bekijken, s'avond op de farm gegeten, Plaatslike kos, en rap daarna in bed gedoken, met de electrische deken aan. Want de nachten zijn koud!!!

Om s'morgens wakker te worden, struisvogelomelet te eten, en te ontdekken dat we een platte band hebben. Einde van een weekje vakantie...

Wintervakantie

De zon schijnt en het is zo'n 20 graden en ja dan hebben wij hier wintervakantie. Helaas is het weer op het moment wel wisselvallig want na een paar dagen heel mooi weer krijgen we vaak een dag of 2-3 regen. Meestal begint het in de namiddag flink te waaien en dan weten we dat het weer gaat omslaan. Het moet ook wel want er is nog veel te weinig regen gevallen en het land heeft het nodig. Qua natuur is het nog steeds heel mooi, op het moment staan de vetplanten in bloei. En zoals je op de foto ziet zijn ze schitterend.

Vorige week, de laatste schoolweek voor de vakantie, hadden ze op school een aantal activiteiten gepland, maar helaas het voetbaltoernooi werd door de regen afgelast. De zeepkistenrace ging wel door,die dag was er ook zaklopen en aardappel lopen. De kinderen moesten mensen of bedrijven zien te vinden die hun wilden sponseren. Het geld wat ze dan binnen brengen word gebruikt om in elk lokaal een airco te hangen. Floris is hier het estate rondgegaan en had behoorlijk wat opgehaald.

op de achtergrond de berg waar we wonen

soapbox race.

Zo'n week eindigd dan natuurlijk met een rapport, en we zijn heel tevreden. Floris is weer vooruit gegaan. Hier geven ze cijfers van 1 tot 4 en er waren deze keer zelfs twee vieren bij. Alleen nog schrijven gaan verbeteren.... Vanaf nu dus ook nog maar 1 keer per week engelse les van Juf Eppie.

Deze week veel spelen met vriendjes en een hockey clinic van drie ochtenden. En dan gaan we volgende week het binnenland in......je hoort weer van ons.

Iedereen die al gestort heeft voor Cotlands, heel hartelijk dank. Na de vakantie hoor je meer, over hoe en wat.

Kom op bezoek.

Voor iedereen die nog niet de kans heeft gehad om bij ons op bezoek te komen, hierbij de mogelijkheid om toch te zien in welke omgeving wij wonen. Vanzelfsprekend niet zo gedetailleerd als het in werkelijkheid is, maar toch leuk.
Via "google earth" kun je nml. vrij goed ons huis en de naaste omgeving zien. Het is wel even wat werk, maar voor de (computer)liefhebber geen probleem.
Om te beginnen kun je (gratis) via www.earth.google.com het noodzakelijke programma downloaden. Is een vrij groot bestand en neemt ook wel wat tijd in beslag.
Wanneer je het programma dan opent zie je oa de wereldbol verschijnen. Links boven is er de mogelijkheid om een zoekopdracht te geven. Zet daarin: 34 05' 28.07 S 18 51' 58.92 E (vergeet niet de tekens en spaties) en klik dan het zoeksymbool aan. De wereldbol gaat nu draaien en na enige tijd kom je dan aan op ca. 222ft boven ons huis. Op de besturingsbalk onder de wereldbol staan links van het midden een + en -. Wanneer je de muis op de + zet zie je "zoom in", je zoomt net zo lang in tot er een duidelijk beeld overblijft. Midden in het beeld staat een blokje met daarnaast de ingegeven cijfers. Het huis direct links van het blokje is waar wij wonen. De school van Floris kun je vinden onder: 34 04' 31.84 S 18 52' 13.72 E. Het blokje komt midden in het schoolcomplex te staan. Je ziet dan de sportvelden, zwembad, tennisbanen, schoolgebouwen, etc. Natuurlijk kun je door op - (uit zoomen) te klikken een totaal beeld van Sommerset West en ....... krijgen. Veel plezier hier mee.

De tijd vliegt voorbij

Goh, het is alweer 1,5 week geleden dat we afscheid namen van Linda, Luke en Kim. Zij waren voorlopig de laatste gasten van het lange zomerseizoen. Al hadden ze het met het weer niet helemaal getroffen. Juist in die twee weken hebben we veel regen gehad, maar gelukkig ook nog hele goede dagen zodat we er met zijn allen lekker op uit konden. Voor Floris was het natuurlijk helemaal fantastisch zijn vriend uit Nederland op bezoek te hebben. Ja, en dan zijn Wildparken en dagjes uit heel leuk maar het liefst wil je dan gewoon samen spelen. En daar was gelukkig ook tijd voor.


Vervolgens is mijn verjaardag "stillekes" voorbijgegaan. s'Middags zijn we met zijn 3-en heerlijk koffie gaan drinken, deze keer met gebak. Ja, jullie zullen het niet geloven maar hier krijg je ontzettend grote stukken taart en zooo zoet dat ik het vaak niet eens wegkrijg. Dus daar waag ik me niet vaak aan. En s'avonds heb ik bijna de hele avond aan de telefoon gezeten...bedankt allemaal voor de felicitatie's het was hartverwarmend. Deze keer dus geen dagje uit en etentje...
We hadden deze week al drie lunches staan, waaronder de Member lunch bij "Avontuur".(www.avontuurestate.co.za )
Was een hele gezellige middag geworden met uitleg over het wijnmaken, proeven van wijn die nog gebotteld moet worden en een lunch met heerlijke wijnen. De eigenaar van het estate heeft ons kennis laten maken met Var zijn renpaard, deze heeft een aantal belangrijke race's gewonnen en zorgt nu voor nageslacht. Binnenkort krijgt deze middag een vervolg als we de 17e bij Sue en Bob Newton(Engelsen), samen met nog wat andere members, gaan eten.

Dan wil ik bij deze alvast iedereen bedanken die gereageerd heeft op mijn mail over Cotlands, hoop er snel meer over te kunnen schrijven. Dus wordt vervolgd...

Zonsondergang boven het Kaaps schiereiland genomen vanaf Gordonsbay.

Cotlands

Elke week komt er via Floris z'n school wel een brief mee naar huis om te vragen of we iets willen ondersteunen. Zo geven we elke week op vrijdag een extra boterham mee die bestemd is voor een school in Macassar (township naast Somerset West). Een andere keer vragen ze kleding. Nu werd er gevraagd om babyvoeding...voor Cotlands Western Cape. Dit is een opvanghuis voor AIDS en HIV besmette kinderen van geboorte tot 7 jaar. Ja en als moeder gebeurt er dan toch wel iets met je. Na die eerste emoties wilde ik er meer over weten. Eerst wat navraag gedaan en uiteindelijk via internet hun informatie gelezen en adres opgezocht. Het plan lag dus klaar om ze te gaan bezoeken en om te kijken of ik wat meer kan doen als dat ene potje voeding geven. We kregen bezoek uit Nederland en ook dit verhaal kwam op tafel, ja en dan is de stap snel gezet, want zowel Linda als ikzelf komen uit de zorgsector. Het sprak Linda ook erg aan en dus zijn we er samen naar toe gegaan. We werden aangegrepen door wat we zagen en het is moeilijk om alles wat we gezien hebben en de emoties die we voelden, in het kort te beschrijven. Er is professionele hulp, veel vrijwilligers en 2 x per week bezoek van een arts. Samen dragen zij zorg voor 26 kinderen. Cotlands draait volledig op steun van sponsors en donateurs en ontvangt geen subsidie van de overheid. Het is dus wel duidelijk dat ik iets meer kan doen dan dat ene potje voeding. Heb me dus direct aangemeld als vrijwilliger, in augustus is er een bijeenkomst waar eea uitgelegd word en aangegeven waar ze mensen kunnen gebruiken. Maar ondertussen kunnen we al wel ondersteunen in produkten die ze nodig hebben. Linda gaat proberen om er een schoolprojekt van te maken op Floris zijn oude school. Ik wil geen geld geven, maar maandelijks producten kopen die ze op dat moment ook daadwerkelijk nodig hebben. Kan variëren van medicijnen, luiers, vaseline tot tandpasta enz, enz. Voor bv 4.50 Euro kun je een baby een week lang voeden!

Spreekt dit verhaal je aan, lees dan ook de web-site van Cotlands www.cotlands.org en voor informatie hoe je kunt bijdragen, e-mail astridvz@telkomsa.net. Stuur vooral geen produkten op, alleen al van de verzendkosten kun je hier veel doen.

Hoe is het.....?

Al een paar keer de vraag gehad hoe het nu met mij gaat.
Nou ik geniet nog elke dag. Samen zijn we er ook van overtuigd dat we de juiste stap gezet hebben. Het zou toch allemaal anders zijn geweest als Jan gepensioneerd zou zijn in Nederland. Hij zou dan denk ik meer in mijn wereldje zijn binnengestapt en nu is het voor ons beide nieuw. Samen er op uit, de gewone dingen als boodschappen en de omgeving verkennen, het bevalt prima. Heb ook nog geen behoefte om aan het werk te gaan, dat kan natuurlijk allemaal veranderen als ik me ga vervelen. Voorlopig nog hobby's genoeg. Ben nog steeds niet met pianolessen begonnen en dat staat hoog op het lijstje, moet gewoon even op zoek... Fotograferen doe ik nog steeds veel, zou leuk zijn als daar iets uit komt.
Omdat Floris gewoon naar school gaat hebben we een heel regelmatig leven en dat betekent dat ik s'ochtends mijn huishouden doe en s'middags lekker relaxen. Als het kan zit ik lekker buiten, geniet van het uitzicht of van een boek. Lees ook hier veel woonbladen, zodat ik steeds nieuwe klusjes voor Jan heb. Laatste klusje was het wit verven van de houten tuinset. Ziet er dus weer prachtig uit. Verder zit ik elke dag met Floris aan de tafel om huiswerk te maken en daar leer ik ook weer van. Ga 1 x per maand naar de nagelstyliste, goed voor mijn engels. En je hoort zo ook allerlei nieuwtjes en tips. Dus met mij gaat het prima en ik hoop het vakantie gevoel nog lang vast te houden.....

Koninklijk ?

Zo lang we in Nederland hebben gewoond hebben we nooit echt Koninginnedag gevierd. Jan en Isabella de Jong (zoon Simon zit bij Floris in de klas) hadden ons uitgenodigd om bij de Nederlandse Club Koninginnedag te vieren. Dit werd gevierd met een uitgebreide lunch op het wine-estate Groot Constantia in Kaapstad. Allemaal zoveel mogelijk oranje aan en aan het begin gezamelijk het Wilhelmus gezongen. Waren weer even echte Nederlanders.
Floris kwam nog een jongen uit zijn klas tegen. Alvin heeft een Keniaanse moeder die met een Nederlander getrouwd is. Alles bij elkaar gezellig, lekker eten een glaasje wijn en ook weer leuke nieuwe mensen ontmoet.


Zoals de meeste wel weten is Z-Afrika een republiek. Toch is er wel het nodige "koninklijk" in dit land. Op de loonlijst van de gezamelijke Provinciale en Lokale overheden staan 11 koningen. Dit zijn de koningen van de diverse stammen oa de Zulu's. Deze koningen, die volgens een artikel in een Z-Afrikaans weekblad geen formele taak omschrijving hebben, krijgen elk jaarlijks een salaris van R 479.469,00 (ca. E 64.000,00). Het koninklijk huis van KwaZulu-Natal met Zulu koning Goodwill Zwelithini krijgt jaarlijks R 31.4 miljoen voor het onderhoud van de koninklijke paleizen, de 5 Zulu koninginnen, opleiding van de koninklijke familie en algemene diensten. De 5 koningen in de Eastern Cape, een van de armste provincies van het land met een werkeloosheid van ca. 70%, hebben elk een BMW X5 gekregen (tenminste een goede smaak mbt auto's) en de voorzitter en zijn assistent van "the House of Traditional Leaders" elk een BMW X3. Leasekosten per jaar R 1.5 miljoen. Twee dagen na aflevering reden 2 koningen al een gezamelijke schade van R 40.000,--! Naast deze koningen zijn er in het hele land nog 771 Inkosi's (chiefs) die elk R 115.085,-- krijgen en 3.029 hoofdmannen of junior chiefs die elk goed zijn voor R 26.567,--. De totale kosten voor dit alles zijn op jaarbasis R 174 miljoen (ca. E 23,5 mlj). De koningen zijn een symbool voor hun stammen en kunnen derhalve een belangrijke rol vervullen voor hun achterban, eea volgens hun woordvoerders. Deze zeggen ook "hoe kunnen de mensen trots zijn op een arme koning"? Het artikel eindigt met de opmerking: In een onderontwikkeld land met een groot te kort aan huizen, slechte gezondheidsvoorzieningen en waar kinderen nog steeds moeten leren onder een boom, zijn de kosten voor het in stand houden van een traditioneel systeem wel erg overdreven.
Dus zullen wij het maar bij onze jaarlijkse koninginnedag viering houden. Lang leve de Koningin!

3 April de verjaardag van Floris

Ja, de tijd vliegt. Het is alweer meer dan een maand geleden dat onze Floris zijn 8e verjaardag vierde. Maar door de griep was deze keer het fotorolletje niet zo snel vol. En daarom liet het stukje even op zich wachten.

Het was de eerste dag van de vakantie en Floris had zich opgegeven voor een sportweek. 2 ochtenden Hockey en 3 ochtenden Cricket, dus vroeg uit de veren.
Hoog op zijn verlanglijstje stond een race baan, nou die is het dan ook maar geworden. Met de afspraak dat hij niet in de weg zou liggen. En dat doet hij nu ook niet meer. Jan heeft een tafel (zelf ontworpen) gemaakt die, na het spelen in de garage, met baan en al opgeklapt kan worden.
s'Middags was er dus tijd voor een feestje. Hij had Joshua en Simon uit de klas uitgenodigd en de buurmeisjes en Emma en Leo (kinderen van Simone en Henri). Wouter, Leony en Tom waren er ook. Liesl, George, Gavin en Allison (buren) kwamen later en met zijn allen hebben we gezellig gebraaid. Floris vertelde dat hij een heel leuk feestje had gehad, met leuke kadootjes en heel veel kaarten uit Nederland maar dat hij zijn Nederlandse vriendjes toch wel een beetje gemist had.
Na de vakantie was het tracteren op school, dat mag je zelf weten of je dat doet en ze zingen dan voor je. Het is ook niet altijd zo dat de kinderen een feestje geven. Maar voor ons hoort er dat toch wel een beetje bij....

Het bloed kruipt .................!

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Zou wel erg vreemd zijn wanneer mijn interesse voor auto's nu ineens verdwenen zou zijn. Topcar is een Zuid Afrikaans automaandblad en hebben tevens elke week een TV magazine.

In het aprilnummer stond een artikel over de brandstofprijs in ZA, zou een van de hoogste zijn in de hele wereld, en over het feit dat de ZA overheid met de belasting in deze brandstofprijs te weinig doet aan de verbetering en uitbreiding van het wegennet.

Heb hierop een ingezonden brief (mail) gestuurd en uitgelegd dat de brandstofprijzen in Europa en mn in NL veel hoger zijn. Zeker als je bedenkt dat in NL er ook nog wegenbelasting betaald moet worden (hier niet!!) en de overheid naast BTW in de nieuwprijs van de auto ook nog BPM ontvangt. Dat we in NL jarenlang geroepen hebben dat er meer geld aan de wegen besteed moet worden en dat we nu, anno 2006, bijna elk moment van de dag in de file staan. Dat ons openbaar vervoer dit probleem absoluut niet kan opvangen, etc.

Als conclusie gesteld dat ZA kan leren van de Europeese lessen en er voor moet zorgen dat, naast een goed wegennet, er ook een goed en betaalbaar openbaar vervoer (incl. HSL) moet komen. Zal anders beslist geen 60 jaar duren voordat we hier in ZA dezelfde problemen hebben als in NL en vele delen van Europa.

Had na het versturen van de mail aan Topcar enige weken niets meer gehoord. Kocht vandaag het nieuwe mei-nummer en tot mijn verbazing was de ingezonden mail gepubliceerd als "letter of the month". Leuke bijkomstigheid was dat de inzender van de "letter of the month" wordt beloond met een Hugo Boss horloge. Dus, laat het bloed maar kruipen.............!

Wijn Estates

Druivenstruiken van Boland Kelders in Paarl

Dat Zuid Afrika inmiddels een bekend wijnland is behoeft geen nadere uitleg. Echter, volgens de redacteur van het ZA maanblad "Wine", gaat het niet zo goed met deze bedrijfstak. Was zes jaar geleden de wijnconsumptie per hoofd van de bevolking nog 9,5 liter, vorig jaar was dat nog maar 7,7 liter. In totaal is de consumptie van 405 miljoen liter afgenomen tot 360 miljoen liter per jaar. Sinds december vorig jaar, zijn wij aangekomen, zal de consumptie per hoofd wel iets zijn toegenomen, mede doordat ons bezoek er ook wel raad mee wist!
Er zijn een aantal oorzaken voor deze problemen in de wijnsector volgens dit artikel. Waren er in 2000 nog 355 "wine cellars", inmiddels is dit opgelopen naar 561. Het aanbod is dus toegenomen en de afzet in ZA verminderd. Door de sterke economische groei in ZA en de daarbij sterkere Rand is de export ook afgenomen. Als voorbeeld werd aangehaald dat een bekend wijn estate normaal 10-12 containers per maand exporteerde en nu nog maar 1. Opbrengsten voor de wijnboeren per ton fruit zijn dramatisch slecht. Bracht een aantal jaren geleden een ton nog ca. R 6.000 op, nu worden er al bedragen van R 500 genoemd.
Gevolgen van dit alles is dat de prijs naar verwachting gaat dalen en men daardoor hoopt op een toename van de consumptie in ZA. Wij zullen ons uiterste best doen, doen jullie mee ....!!

Polo en pick-nick bij Lourensford Estate

De wijn estates hebben naast hun wijnen ook nog andere activiteiten. De meeste hebben er een restaurant bij waar je vaak voortreffelijk kunt eten of hebben de mogelijkheid om in een mooie omgeving te kunnen pick-nicken. Andere hebben een theater of een park erbij. Bij Avontuur fokken ze racepaarden en laatst zijn we bij Lourensford Estate geweest waar een polo wedstrijd werd gehouden tussen teams van Kaapstad en Plettenberg. Vooraf een heerlijke pick-nick langs het poloveld.
Het laatste estate dat we bezocht hebben was "Haute-Cabriere" in Franschhoek. Ze zijn bekend om hun "champagne" (mag echter niet zo genoemd worden, naam champagne is beschermd). Daar een uitgebreide toer door de kelders en proeverij gedaan. Het hoogte punt was het sabreren van een fles "champagne". Dit is het ontkurken van een fles met de botte kant van een Frans cavalerie sabel. Deze traditie stamt uit de tijd van Napoleon. Volgens de geschiedenis hadden de officieren van Napoleons cavalarie geen tijd om de flessen champagne normaal te ontkurken en deden ze dit met hun sabel. De champnage consumptie bij deze cavalarie was enorm. Napoleon schijnt, gevraagd naar de reden hiervan, gezegd te hebben dat zijn officieren de overwinningen moesten vieren en de nederlagen moesten wegdrinken!

Bon Courage in Robertson

Wij zullen onze zoektocht naar mooie wijn en estates voortzetten, hebben daar ook zeker de tijd voor, en regelmatig hiervan berichten.

Eerste feestje in Zuid-Afrika

Vorige week vierde Jan zijn 63e verjaardag.
Het was leuk om zoveel reacties te krijgen uit Nederland, bedankt allemaal.
Wij hielden het die dag erg rustig. s'Middags hebben we met Ank & Ad en Leonie & Wouter gebraaid en het werd een heel gezellige avond. De Zuid-Afrikaanse wijn smaakte weer heerlijk. En het vlees mn de Beef Fillet is botermals ( in Nederland nog nooit zo'n lekker stukje vlees gegeten).Jan kreeg wat praktische kadootjes zo ook een buiten thermometer, hangt op het terras in de zon. Nu kunnen we iedereen nog beter op de hoogte houden van het weer. We zijn dan ook verbaasd dat de temperatuur nu nog steeds s'middags boven de 34 graden uitkomt. s'Ochtends rond 7.30 uur is het nu zo ongeveer 15 graden maar dat loopt al snel op. Om 10.00 uur is het dan ook weer de bermuda aan en genieten van de zon.

Het zwemseizoen is ten einde. Bij Floris op school werd het afgesloten op 6 maart met een zwemwedstrijd. Ouders mogen dan komen supporteren bij het zwembad van de school. Wij waren dus ook van de partij. Het begon om 10.00 uur en wij zagen al mensen met stoeltjes en parasol lopen. Voor ons nieuw maar we hebben snel geleerd, het was al snel 40 graden en na een half uur is Jan huiswaarts gekeerd om de parasol te halen. s'Middags last van hoofdpijn en misselijkheid dus bij volgende evenementen zijn wij gewaarschuwd. Floris in zwempak

Thuis heeft Jan het bad leeg laten lopen en wacht het op de volgende zomer. s'Middags mag het dan wel warm zijn, het water is echt veel te koud.

En dan zijn nu de meeste klusjes wel gedaan in huis en is Jan toch wel een beetje zoekende naar nieuwe dingen. Tijdens een lunch met Wouter en Leonie eens gevraagd of die niet wat weten...Nou zondag ging de telefoon, een Engelse dame ( weduwe 50+) had een auto gehuurd maar zou het erg op prijs stellen als ze rondgereden zou worden. Dus hij is chauffeur en tevens gids geweest in en om Kaapstad. Mevrouw had een fijne dag gehad en was tevreden over haar gezelschap. Jan vond het ook leuk, maar ook heel vermoeiend...opletten en engels spreken.

Dit weekend was een lang weekend vrij, dinsdag Human rightsday, en maandag scholen dicht. We zijn daarom op maandag naar Robertson gegaan om Wim en Rita (voorheen Geldrop) te bezoeken. We houden hun web-site altijd in de gaten om op de hoogte te blijven van de vorderingen van hun B&B en op de site zag het er al geweldig uit. Reden genoeg om weer eens te gaan kijken. Zoals het nu lijkt kunnen ze in juni open, er moet nog wel wat gebeuren maar dat gaat ze lukken. We hadden het tripje, van toch twee uur rijden, ook direct gebruikt om wat Wine Estates in Robertson te bezoeken. Wordt vervolgd....

Eindelijk, daar zijn ze dan...

Eindelijk, daar zijn ze dan ........... onze visa! Een simpele stempel in ons paspoort, maar wat heeft dat een tijd en (soms) ergenis gekost. Wat ging er allemaal aan vooraf.

In juni 2005 zijn we begonnen met bij de Z-Afrikaanse Ambassade in Den Haag op te vragen wat je zoal nodig hebt om je te kunnen vestigen in Z-Afrika. Bleek een behoorlijke lijst van documenten die allemaal Engelstalig moesten zijn. Een kleine opsomming (misschien niet compleet); uittreksel van het geboorteregister van ons 3-en, huwelijksakte, scheidingsakte, bewijs van goed gedrag (Min. van Justitie), bewijs van inkomsten (pensioen) opgemaakt door accountant, gezondheidsverklaring door huisarts, radiologisch rapport ivm TBC, acceptatie van een school in Z-Afrika tbv Floris, bewijs van voldoende middelen voor Astrid en Floris om in levensonderhoud te kunnen voorzien en bewijs van ziektekosten verzekering in Z-Afrika.

Groot gedeelte van deze papierwinkel was al gereed toen we in september 2005 voor het eerst Z-Afrika gingen verkennen. Al snel bleek dat de aanvraag voor een, om te beginnen beperkt, visum niet zo eenvoudig was en hebben we een jurist in Kaapstad ingeschakeld om alles te begeleiden. Na ongeveer een 80-tal pagina's met vragen naar eer en geweten te hebben ingevuld, hebben we de rest van de documenten bij terugkomst in Nederland geregeld. Overigens bleek volgens de jurist de aanvraag geen gesneden koek, mn het visum voor Astrid zou een probleem zijn. Echter, zoals in elke wet het geval is, bleek ook hier een "maas" in de wet te zitten en kon op grond daarvan ook haar visum worden aangevraagd. Hadden we zelf nooit voor elkaar gekregen.

Op 13 december 2005 is toen de aanvraag definitief ingediend (men had daarvoor onze paspoorten nodig en die waren de 1e week bij de douane tbv de invoer van onze "huisraadcontainer"). Normaal gesproken zou gehele procedure ongeveer 40 dagen in beslag nemen, maar ...... dit is Afrika, na 92 dagen hebben we dan eindelijk het visum binnen. Moesten nog wel even een borg storten (boven op het al betaalde bedrag!) ter waarde van 3 x enkele vliegreis naar Nederland, voor het geval dat ...! Visa hebben echter wel verschillen, Astrid voor 2 jaar, Floris voor 3 jaar en ik voor 4 jaar.

Nu wordt de aanvraag ingediend voor "permanent resident". Hiervoor moeten nog een aantal documenten worden vernieuwd (zijn inmiddels door de langere tijd verlopen), dus opnieuw aanvragen in Nederland!!! Als alles verder verloopt zoals het hoort, zullen we over ongeveer 12 - 18 maanden de definitieve verblijfsvergunningen in ons bezit hebben. Vroeg iemand zich nog af of ik iets te doen had???

Eventuele gegadigden zullen we graag met raad en daad terzijde staan.

De zomer loopt op zijn eind.

Het is een heerlijke zomer geweest. Voor ons Nederlanders echt bijzonder dat we een hele zomer, al 3maanden, mooi weer hebben. Overdag zijn we veel buiten maar de avonden zitten we vaak binnen omdat het dan toch wel fris is. We wonen op de berg en hebben hier bijna altijd wind, wat heerlijk is overdag maar s'avonds ook voor afkoeling zorgt. Wel heerlijk slapen als het niet zo warm is.
Een nadeel van zo'n warme droge zomer is dat er heel veel branden zijn. Vaak veroorzaakt door brandende sigaretten peuken, maar het kan ook glas of ander afval zijn wat in zo'n droog gebied is blijven liggen. Kaapstad mn de tafelberg heeft het zwaar te verduren gehad, er zijn daar verschillende branden geweest. Huizen hebben vlam gepakt en een vrouw is omgekomen. De veroorzaker, een Engelsman (26) is opgepakt en word deze maand veroordeeld. Het was wel even schrikken dat 24 febr. de Helderberg waar wij zicht op hebben in brand stond. Het was een af en aan vliegen van 1 helicopter die de brand moest blussen op de top. Beneden bij de golfbaan waar ook huizen staan was de brandweer druk bezig. Vanaf ons balkon hadden wij een goed uitzicht op het gebeuren. s'Middags begon het en toen wij naar bed gingen was er boven op de berg nog brand. Gelukkig hebben ze de brand kunnen bestrijden en zijn er geen slachtoffers gevallen.


Er volgde een week van veel minder mooi weer, de temperatuur zakte naar zo'n 17 graden en er was zo nu en dan regen en dat was nog niet alles.. we hadden elke dag wel stroomstoring. Nou blijven wij behoorlijk rustig, maar vervelend is het wel. Koelkast en vriezer vallen uit en we konden ook 1x niet koken, want we hebben inductie. Dus heel vervelend...we moesten op zoek naar een restaurant waar wel stroom was. Ach de hamburger tent in de Mall kan ons voor die ene keer ook wel bekoren. Verder de avonden bij kaarslicht doorgebracht. Volgens sommige Zuid-Afrikaners kom je dan eens tot een goed gesprek.....
ViBravo

Gelukkig was afgelopen weekend de thermometer weer richting 34 graden gegaan.
Zaterdagavond hebben we de laatste voorstelling van dit seizoen gezien in het Paul Cluver theater. ViBravo trad er op en je kunt de muziek vergelijken met die van IlDivo, maar de mannen zijn wel een stukje ouder. Om 17.30 uur waren we al aanwezig om te picknicken. Je neemt in dit geval je eigen lekkernijen mee en zit op een brede tribune van het openlucht theater lekker te smullen. Het theater ligt midden in een natuur reservaat waar de Elandantilope en de Zebra's en andere klein bokkies gewoon rondlopen. Het was gewoon eenfantastische omgeving en de muziek was geweldig mooi, jammer dat het seizoen ten einde
is.


Wouter en Leonie

De weersverwachting voor zondag en maandag was 40 graden, dus we zijn richting beach gegaan. Deze keer niet hier in Strand of in Gordonsbay, maar naar Hermanus. Dat is zo'n 80 km hier vandaan maar volgens Wouter en Leonie heel rustig en fijn om te wandelen met de hond. Die mag hier nl bijna nergens op het strand komen. Ze hadden gelijk, het was er heerlijk. En een leuke bijkomstigheid voor Floris was dat er een Strandtentje wordt gerund door Nederlanders. Met op de menukaart; juist broodje kroket. Moeten we dus nog vaker heen....