Rhino Zululand nature reserve

Ooo, wat lig je daar prachtig, je huid glanzend in het avondlicht.
Ik kijk in je amberkleurige ogen en mijn hartslag versneld. Uitgestrekt op nog geen 3 meter van me vandaan en dichterbij durf ik echt niet te komen.
Het is geen angst maar een spanning die ik voel. Even wend je je blik af om daarna opnieuw mijn richting op te kijken. Wat gaat er in je om, ben je boos of bang?
Ik zit roerloos stil, durf nauwelijks adem te halen en wend mijn blik niet van je af. Je lip maakt een zenuwtrekje… en dan ontbloot je een beetje je tanden.

Mijn spanning ebt rustig weg, als de motor van de safari jeep aanslaat. De ranger besluit dat we jou echt niet kunnen passeren.
Jij legt je hoofd gracieus neer en sluit de ogen. Waarna je samen met je broers erop los brult.
Het stille uitgestrekte heuvelland draagt het geluid van de ‘roaring Lions’, koning Leeuw is in de Afrikaanse bush nog altijd de baas…..
Deze gameview op onze laatste dag was bij verre weg de meest spectaculaire van de afgelopen 3 dagen.

Afgelopen weekend volgden we vanaf Durban airport de N2 Northbound, hier geen wegaanduiding in Engels of Afrikaans maar alles in het Zulu. Op weg naar het Zulu Rhino Reserve wat ligt tussen Mkuze en Hluhluwe. Het is een lange haast eindeloze lange rechte weg die N2, heuveltje op heuveltje af, langs suikerriet velden en boomkap gebieden. Het motortje van de auto ronkt hard, kunnen we door het lawaai in ieder geval niet in slaap vallen.

Maar eenmaal door de slagboom, als we het natuur reservaat in rijden, is het direct opletten geblazen en zijn we allert.
Ik kan me van de vorige keer nog herinneren dat er aan de rechterkant een agrarisch stukje grond lag en toen ik daar nu dieren zag staan… bedacht ik dat het vast koeien moesten zijn. Niets was minder waar er stonden maar liefst 7 nijlpaarden heerlijk te smullen van het jonge groene gras. Zo begint een safaritrip direct al heel goed.

Jee, wat zijn er veel jonge dieren. De Impala’s ben ik niet gaan tellen en ook struikelden we over de Nyala’s. Kudu’s heb ik nauwelijks gefotografeerd, want ik dacht dat doe ik later wel en natuurlijk is daar niets meer van gekomen. Zo zonder de druk van alles vast te willen leggen geniet je ook veel meer en uiteindelijk waren er toch heel veel foto’s….
De grauwe lucht en de regen zorgden ervoor dat de dieren zich schuil hielden en zich niet lieten zien bij de waterplaats.
Voor mij leken bijna alle vogels op elkaar zo met een nat veren pak. Met uitzondering dan van de roofvogels, die pik ik er nog wel uit. Maar het bleek dat we toch nog een paar bijzondere exemplaren hadden gespot, de ranger was namelijk nogal ingenomen maar omdat niemand het beestje kon fotograferen werd hij niet geloofd… Zeldzaam geziene dieren spotten schijnt een competitie te zijn onder de profesionals.




De katachtige zijn mijn favorieten en het was prachtig om een leeuwin met jongen te zien, eerst lui op een rots formatie en een dag of wat later, springend door het hoge gras. Zo nu en dan een hapje nemend van hun wild zwijn maaltijd.
Drie leeuwenbroeders lagen wat verderop, een steenworp van de weg, maar er leek geen leven in te zitten. Het was ook voor hen een echte slome zondag.
Maar maandag was een totaal andere ervaring. De hele dag geen drupje regen en dat bleek een goed voorteken. De olifanten kudde is in de avond en nacht vertrokken naar hogere gebieden waar nauwelijks wegen zijn. Eén olifant was nog wel in het gebied waar we met de jeep kunnen komen, dus op zoek naar die ene olifanten bull…. Het waanzinnig grote beest was druk met het uitrukken en verorberen van een boom, een voor ons prachtige foto gelegenheid.

De schemer zet in en in het dal in de verte horen we leeuwen. De avond valt en in nog geen half uur tijd is het donker en horen we opnieuw gebrul. ‘Hoor je dat’, zegt de Ranger …waarop ik antwoord: ‘maar dat is achter ons’. Hij keert de jeep zo snel hij kan, maakt radio contact met de andere rangers en na een paar honderd meter stuiten we al op de 3 leeuwen broeders. Wat een waanzinnig onbeschrijflijk moment was het toen ze alle drie hun gebrul over de vlakte lieten galmen….

Het was weer genieten van de dieren wereld, de prachtige omgeving, de super luxe lodge…. Naast het slechte weer waar we ons dapper doorheen geslagen hebben was het vooral flink doorbikkelen tijdens de maaltijden… 4 gangen diners, uitgebreid ontbijt, de picknick mand op de kamer en de hightea…

Ja ik ga het weer missen, het totale nietsdoen …. The African Dream ….

Omhul me met woorden ... verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

Deze keer blies niet de olifant met zijn lange snuit... maar een giraffe het verhaaltje uit!

Mapje Foto's van de Giraffen
Mapje Foto's van de Leeuwen
Mapje Foto's Along the Road
Mapje Foto's Impala, Olifant, Neushoorn, Kudu en Nyala

Ubuntu! ... Ik ben omdat wij zijn!

De farm is nog in slaap het is heerlijk rustig op het vreemd ademende geluid van de Hadeda’s na. Die scharrelen rustig door de tuin en wanneer ik de gordijnen open, vliegen ze schreeuwend op.
Het ochtend zonnetje is al warm als ik om 8.00 richting Anahat yogastudio vertrek. Blijft lastig in de schoolvakantie om op tijd op te staan, maar als je op bent denk ik toch elke keer weer…mmmm de beste tijd van de dag.
Op de R44 sluit ik aan in de langzaam rijdende file die zich gevormd heeft naar het Techno park, gelukkig altijd maar een kort stukje. Ik blijk vandaag de enige te zijn die zin had in yoga…heerlijk een privéles…nou na een uur en een kwartier dacht ik er ietsje anders over… Het was heerlijk hoor die extra aandacht maar ook wel erg intensief… Heb behoorlijk wat tijd nodig om weer in mijn ritme te komen.

Dus ga ik zo heel relaxt de boarding pass uitprinten, mijn koffertje inpakken en alles 3 keer checken voor ik morgenochtend met Diny naar KwaZulu Natal vertrek. Ach, je kent het al van mijn eerdere verhalen over op Safari gaan. Ook nu weer reis ik af naar de Leopard Mountain lodge, het is er wat verandert vooral in de luxe, wat natuurlijk prachtig is, maar het belangrijkste is de schitterende natuur…gecombineerd met heerlijk niets doen.

Twee uur vliegen en twee uur rijden en we zitten in een totaal ander Zuid-Afrika dan de West-Kaap.

Hier laat ik met gerust hart Jan en Floris achter die nu het groene boekje met tips en weetjes weer tevoorschijn halen om hun geheugen met betrekking tot huishouden en koken weer op te frissen.

Dinsdagavond ben ik weer terug, opnieuw een rijker mens…als dat al kan. Mooi op tijd om van de partij te zijn op onze wekelijkse ‘bookclub’…nou ja zo hebben we het maar gedoopt. Het enige wat we er lezen zijn wijnetiketten maar we wisselen levenservaringen, wijsheden en reisverhalen uit en vertelllen elkaar waar je echt naar toe moet om heerlijk te kunnen eten (alhoewel we allemaal verwoed lezers zijn hebben we het daar nou nooit over)…

Het leuke van de woensdag middag club is dat we zo van leeftijd verschillen (van 23 tot 71), dat het een ontspannen samenzijn is, dat er steeds meer mensen komen zodat er altijd nieuwe verhalen zijn uit alle windstreken van de wereld.
Woensdag had de manager al een prachtige lange tafel voor ons klaarstaan, de rosé en witte wijn gekoeld en parasolletjes omdat het om 16.00 nog wel erg warm in het zonnetje is. De plankjes met Billtong (het zo bekende gedroogde vlees) en potjes met olijven worden langzaam geleegd, want er wordt vooral veel gepraat. 

Er waren naast Diny nog twee nieuwe vrouwelijke gasten… goh wat waren de heren ineens druk. En in plaats van het gewoonlijke om 18.00 uur naar huis gaan werd het later en later…
Natuurlijk willen we weten waar je vandaan komt als je aanschuift en wat je doet… Deze week kwam onze Japanse vriendin net terug van haar trip naar Thailand, Cambodja en Singapore waar ze een kookcursus volgde. Namen Nederlandse vrienden afscheid van ons en Zuid-Afrika, zag onze vriend uit Zimbabwe een plaatselijke schone wel zitten en bleek 1 van de dames een half jaar in Tilburg te hebben gestudeerd. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Dus je kunt begrijpen dat ik ons boekclubje niet wil missen….onze regenboognatie in het klein op het terras van Bartinney Wine and Champagne bar.
We gaan de wereld niet redden of verbeteren in een paar uur tijd, maar we leggen contacten, luisteren naar elkaar en verrijken elkaars leven.
Een mooie gedachte die wel past op een dag als vandaag, de sterfdag van een groot man…Nelson Mandela. Ubuntu!  Ik ben omdat wij zijn!

Omhul me met woorden … verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

Ubuntu, uitgesproken als oe-BOEN-toe, is een etnische of humanistische filosofie het Afrika van beneden de Sahara die draait om toewijding en relaties tussen mensen onderling. Het woord komt voor in de Bantoetalen van Zuidelijke Afrika en wordt gezien als een traditioneel Afrikaans concept.

Er zijn vele vertalingen van 'ubuntu' mogelijk, waaronder:
"Eén-zijn"
"Menselijkheid tegenover anderen"
"Ik ben omdat wij zijn"

Een veel gebruikte definitie van ubuntu is "het geloof in een universeel gedeeld verbond dat de gehele mensheid verbindt".

Een langere definitie, zoals gebruikt door Aartsbisschop Desmond Tutu (1999): "Iemand met ubuntu staat open voor en is toegankelijk voor anderen, wijdt zich aan anderen, voelt zich niet bedreigd door het kunnen van anderen omdat hij of zij genoeg zelfvertrouwen put uit de wetenschap dat hij of zij onderdeel is van een groter geheel en krimpt ineen wanneer anderen worden vernederd of wanneer anderen worden gemarteld of onderdrukt."

Het begrip 'ubuntu' komt van het Zulu-gezegde: "umuntu ngumuntu ngabantu" of "een mens wordt pas een mens door andere mensen". We zijn wie we zijn doordat we worden gezien, doordat de mensen om ons heen ons als persoon respecteren en erkennen. Voor het "ik denk dus ik ben" van Descartes in Europa zou het Afrikaanse "ik ben omdat wij zijn" een prachtig alternatief zijn.

Het begrip ‘ubuntu' bestaat uit twee delen: ‘ubu' en ‘ntu'. ‘Ubu' zou je kunnen opvatten als het alles omvattende, dat wat alles omwikkelt. ‘Ubu' is het universum. Het is het geheel, de eenheid van alles. ‘Ntu' is het ontwikkelen, het ontvouwen van het universum door de mens. Binnen het begrip ‘ubuntu' besloten ligt de spanning tussen omwikkeld zijn en ontwikkelen, tussen omvat zijn en ontplooien. Door het ontplooien van het universum komt energie vrij, levenskracht, spiritualiteit.

Wat essentieel is van ‘ubuntu' is de fundamenteel andere zienswijze op de waarde van de individuele mens. Ligt bij ons de nadruk op het optimaliseren van het individu, van de ego, bij ‘ubuntu' geldt: mijn waarde wordt bepaald door mijn betekenis voor anderen.

Tekst overgenomen van Goes Afrika

 

Ebola en Giraffe kwijl in Zuid-Afrika

Mmm….lekker zeg ik….trek mijn schoenen uit en voel met mijn blote voeten de grassprietjes tussen mijn tenen, de zachte warme bries raakt mijn gezicht…en mijn oren vangen het geluid op van het tinkelen van de ijsblokjes in mijn glas.
Op de achtergrond verkleurt de Helderberg langzaam rood.
Wat verderop stoeien jongens, meisjes giechelen en het spel der verleiding is begonnen.

De heerlijke Zuid-Afrikaanse wijn, olijven en kaas gaan het best bij een gezellig samen zijn met vrienden liefst op een mooi wijnestate. We toasten op het goede leven en dan valt de naam LINDA. 

"Goh"' zegt mijn vriendin "ik heb nog een LINDA voor je liggen, maar opnieuw weer vergeten mee te nemen". "Ach jammer" zeg ik "komt dan nog wel"….
"Ja maar deze is speciaal, want hij gaat over Zuid-Afrika" en dan verteld ze me al een klein beetje dat er iets over jagen in staat……… Goh Trophy Hunting laat ik daar nou ontzettend op tegen zijn.

De Nederlandse bladen circuleren langzaam rond maar uiteindelijk heb ik het gelezen.

Ik weet niet meer zo goed wat ik er over schrijven moet. De foto’s zijn shockerend …Ja, ik weet dat er gejaagd wordt en daar heb ik niet zo heel veel moeite mee…maar de 'cannend hunting' en reclame maken voor deze manier van Safari dat gaat me te ver….
Ik kan er echt overstuur van raken.
Ik heb net een boek gelezen van één van de allereerste blanke jagers. Een biografie die zich afspeelt in het begin van 1900. Een tijd toen er op de vlaktes van Kenia in 1 telling meer dan 900 olifanten geteld werden. Hij heeft bijna 100 jaar geleden al ingezien dat natuur behoud belangrijker is dan een jacht trofee en heeft zich ingezet om dit wereldwijd te verspreiden en zijn safari’s te beperken tot het op pad gaan met de camera.
In Afrika en ver daarbuiten is geen vraag naar vlees van leeuwen en olifanten en bedenk direct ook maar dat het geld echt niet naar de lokale bevolking gaat. Het zal vooral deze manier van Safari in stand gaan houden...

Maar ik zal wel de Safari aanprijzen. Ja, ga lekker de ongerepte bush in met een Ranger, slaap in een tent, maak er prachtige bush wandelingen en ervaar de adrenaline stoot die er door je heen gaat als je er een buffel of neushoorn tegenkomt. Ik kan je verzekeren dat is een overweldigend gevoel van emotie, daar kan het doden van een prachtig wild en met uitsterven bedreigd dier echt niets meer aan toe voegen. Hoop dat mijn woorden er nog iets toe doen maar het zal vast niet helpen en daarom laat ik het hier maar bij.
Zo jammer dat LINDA dit laat zien want echt, er is zoveel meer moois te zien in Zuid-Afrika, het is goed om ‘t stukje te lezen… om onze ogen opnieuw…ja steeds weer opnieuw …te openen.

Ach nee hè… zitten ze nu weer met zijn allen te slapen?
Nu lopen de safari’s in Zuid-Afrika terug en niet omdat er niet gejaagd mag worden, maar omdat er Ebola in Afrika is. Als je meer wilt weten over Ebola open dan deze Link http://tvblik.nl/actualiteiten-achtergronden/ebola-feiten-en-fabels

 Ik dacht dat de meesten van ons toch onderwijs hebben gehad. Maar waarschijnlijk heeft de helft ontzettend zitten slapen tijdens de aardrijkskunde les. Hebben we tijdens deze lessen geen landkaarten en wereldbollen bestudeerd? Afrika staat toch al wel heel even op de kaart!

Over een paar weken komt Diny hier naar toe…. Voor alle mensen in en om Eindhoven …
U bent gewaarschuwd want ik stuur haar ook weer terug. Ik begrijp dat bij terugkomst de kaartclub al minder mensen heeft…want de schrik zit er goed in.
Ja, want als er iets mis is in Afrika dan geld dat direct voor 't hele continent. Goh nee hè…
Gaan we nu met zijn allen Zuid-Afrika en onze buurlanden mijden omdat er in Verweggistan Ebola is? Tussen Sierra Leone en ons land liggen 5500 kilometers. Voor de vergelijking dat is van Nederland naar Omsk in Rusland…. En ongeveer dezelfde afstand van de Ebola outbreak naar Nederland!
Misschien was het slim van LINDA om dat soort van informatie door te spelen… de grote van het continent met daarin alle landen…misschien vertellen waar de mooiste wildparken zijn en in welke natuurreservaten de fotoshoots gemaakt werden. Dan hebben we er met zijn allen een beetje een beeld bij als we het over Afrika hebben.

De LINDA Editorial was verreweg het leukste om te lezen. Dus zin in een Safari…gaan jullie lekker naar de Beekse Bergen, met een beetje mazzel heb je de LINDA ervaring van je leven een warme klodder giraffe kwijl in je nek…. Dat is toch veel beter dan bloed aan je handen!

Omhul me met woorden ... verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

foto's zijn gemaakt afgelopen juli, de Zuid-Afrikaanse winter, in Kruger Nationaal park.

Khaki Fever

Dat is net zoiets als verliefd worden op de man die voor de klas staat
de tennis-of ski leraar,
maar bij ‘Khaki Fever’ krijg je knikkende knieën van de Safari Ranger.
Wij hadden een super leuke Ranger en ik hoop dat ik hem nog vaak terug ga zien,
maar verliefd NEE..
Dat kan ook niet want:

Mijn hart is al vergeven.
Mijn liefde vindt andere wegen
Een spanning bouwt zich op
en het kriebelt in mijn buik alsof er duizend vlinders fladderen.
Ik ben verliefd
Ik zwijmel weg bij savannes vol acacia’s
Voel het kriebelen van het hoge gras langs mijn benen
geniet van de ondoorgrondelijke paden, nog haast onontdekt
Jouw warme adem gaat langs mijn huid
Ik probeer jouw geluiden op te vangen
jouw kinderen te leren kennen

Bij het ontwaken ruik ik jouw zoete geur

Bij het slapen gaan beschijnen jouw sterren mij
Ik wordt opgenomen in het zwart van jouw nacht
en ga dromen over jou…

Wakker wordend, het is nog donker
Het zwart verkleurd naar prachtig blauw
Langzaam trekt een zachte streep licht over de bergen
van bleek geel - roze naar oranje – rood
vult jouw warme gloed mijn hart
Er is niets veranderd, je wordt alleen maar mooier
Mijn verlangen groeit om je nog beter te leren kennen
En in de onmetelijke stilte raak je mijn ziel
Mijn liefde vloeit in overvloed
Zuid-Afrika wat doe je toch met mij…

Het mag duidelijk zijn dat ik verloren ben…

Dat ik met pijn en moeite afscheid heb genomen van ons 4 daags verblijf in
Zululand Rhino reserve.
Waar Nyala, Buffel, Impala, Kudu, Waterbok, Wilde zwijnen, Giraffen, Witte Neushoorn en Leeuwen, de kinderen van Afrika zijn die we mochten aanschouwen. Waar de vogels van de Bush voor dag en dauw hun lokroep fluiten en waar spinnen zorgen voor een kippenvel moment.
Waar een 4x4 safari superbe is en een bush wandeling overweldigend.

Het is een plaats waar je regen en onweer al van verre ziet aankomen, de vallei verlicht wordt door verblindend wit licht,
de aarde schudt onder de donder en
water met bakken uit de lucht kan vallen.

Dan besluit Moeder natuur de stekker eruit te trekken
en wordt het aarde donker.
Op de tast naar een zaklamp,
je droog wrijven met heerlijke zachte handdoeken.
Je vleit je tussen de kussens
in het heerlijk grote bed met klamboe….
en hoopt dat het morgenochtend weer zonnig is…
5 uur de wekker gaat,
Afrika ontwaakt en als je haar eerste glimlach wil zien, kom dan snel naar buiten.

'Je kunt mij uit Afrika halen, maar Afrika nooit uit mij'!

omhul met woorden, verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst...Astrid

Alle foto's komen deze keer uit eigen archief! Meer foto's vind je op FB Zeelandhuys