Kalk Bay, sea, mountains and lovely food...

Op een mooie dag als iedereen in Zuid-Afrika vrij is, besluit ik met een vriendin een uitstapje te maken naar Kalkbay.
We rijden dus hier de farm af en volgen de Baden Powell drive oftewel de R310. Hier om de hoek zijn ze hard of beter gezegd al lang, aan die weg aan het werk. Een gedeelte wordt van 2 naar 4 banen gewijzigd en er worden ook een heleboel lantaarnpalen, op nog geen 100 m van elkaar!!! geplaatst. Dat laatste irriteert en fascineert mij enorm. Ze zouden hier in Zuid-Afrika contact moeten leggen met die Licht kunstenaar ‘Roosegaarde’ en Glowing lines naast deze wegen moeten aanbrengen is mijn idee… overdag laden die lijnen op door zonlicht en daar hebben we voldoende van, maar het ontbreekt ons nogal aan elektriciteit. Voorlopig hebben we elke dag weer stroomonderbrekingen van een paar uur en dat door het hele land….lastig voor huishoudens zonder generator…maar wat denk je van de verkeersopstoppingen omdat stoplichten niet werken en de vele bedrijven die stil liggen.

Goed ik belandde dus even op een zijspoor en omdat ik de link ging toevoegen bedacht ik dat ik deze informatie ook maar naar een lokaal radiostation moest sturen. Die hadden namelijk een item over hoe we energie zouden kunnen besparen. Maar terug naar ons dagje uit!

Het is een tripje met de auto van 39.5 km waar we 40 minuten over zouden moeten doen. Achter Macassar en Kayelitsha door met aan onze linkerkant de False Bay… heel veel water en zand gaan langzaam voorbij… Voor ons en achter ons een sliert van auto’s met dagjes mensen. Geloof dat vandaag iedereen naar de Cape Peninsula gaat, we zijn in de buurt van Muizenberg en beginnen ons al zorgen te maken waar en of we wel ergens een parkeerplaats zullen vinden. Dat bleek na een uur onderweg te zijn, mee te vallen. De parkeerwacht denkt dat we niet kunnen parkeren… denk ik… want hij helpt ons allerliefst met aanwijzigen. Zullen we hem later wel een tip voor geven….

Toe aan koffie dacht ik zo….. maar eenmaal binnen bij ‘Cape to Cuba’ waar je tot je enkels in het zand zakt, de stoeltjes allerlei kleuren hebben, een prachtig uitzicht over de baai, de mooie jongens met
Che Guevara baretten en een plafond vol kroonluchters, bleek dat toch meer een plek te zijn om een cocktail te drinken. Nou wat erg……

Even een wandelingetje over de ‘boulevard’, meer een brede stoep hoor maar ik wil graag in de tropische sfeer blijven, zo lopen we naar de pier waar de lokale bevolking probeert een plekje te veroveren in de plaatselijke ‘Fish and Chips shop’… en wat ze al niet meer voor lekkers verkopen. Het hangt er met de benen buiten dus ‘vers en goed’ maakt hier naam.
Wij lopen richting Harbour House restaurant om even te kijken wat het is…ik ben er namelijk nog nooit geweest, nou het is zeker een plek om terug te gaan voor een romantisch dinertje… ach wat nou toch terug gaan. En we besluiten om te vragen of er een tafeltje vrij is…. “Ja”, zegt de juf “tafeltje 65 is nog vrij” en ik schrijf het hier op, want zo kan ik het later ook nog eens terug vinden. Dat tafeltje wat nog vrij is blijkt het beste plekje in het restaurant te zijn, in een hoek … omgeven door glas, met een uitzicht….wow hey!

We kiezen voor vis gerechten en een heerlijk glaasje wijn, hoe slecht kun je het hebben. We raken niet uitgepraat, nemen overal foto’s van. We zien zeemeeuwen krabbetjes vangen en de vissersboten binnenlopen met de vangst van vandaag. Heerlijk relaxed lopen we terug naar de pier en zien hoe de talloze kratten met kreeft ingeklaard worden, hoe op de afslag de vis wordt schoongemaakt en een oude zeeleeuw zijn territorium bewaakt.

De dag loopt op zijn eind … en wij op ons gemakje richting auto, het idee hebbende dat we nog even gaan winkelen, maar we belandden voor koffie bij Lekker. 

 

Oh weer zo’n gezellig plekje waar alle nationaliteiten en leeftijden zich verzamelen, waar de bar zo geplaatst is dat je binnen of buiten kunt zitten…de hele glaswand open geschoven is zodat je ook contact hebt met het straatleven….

 

Wat jammer dat het dagje Kalkbay al weer om is…we gaan op huis aan en later stuurt Hedwig me deze prachtige foto als afsluiting van een heerlijke dag samen, om niet te vergeten hoe mooi het hier is en hoe bijzonder het land maar ook onze vriendschap is!

Omhul me met woorden ... verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

From waking up in Colour…it’s back to Black and White

Terwijl ik feiten aan het verzamelen ben voor dit stukje popt op de live site van News 24 het bericht binnen dat er High Alert is voor Houtbay. Bij nader inzien blijkt dit een overdreven reactie te zijn… Nou ik denk, dat je strak staat van de angst en spanning als je de eerste vlammen weer ziet oplaaien en misschien ook niet goed weet of dit te controleren is.

Zondag middag net na 2 uur begint er een brand in Muizenberg, een brand die nu al 4 dagen de Cape Peninsula in haar greep heeft. Dat ik er een stukje over wil schrijven komt vooral door de persoonlijke berichtjes die ik via whats app en messenger krijg. Hé hoe gaat ie bij jullie en hoe ver wonen jullie van die plek af?

De Cape Peninsula is het schiereiland wat net onder Kaapstad ligt. Links van het Schiereiland is de Atlantische oceaan en rechts ervan ligt de False Bay.

Ergens zie je een vliegtuigje staan op deze kaart (als je erop klikt vergroot het) en wij wonen 30 km ten oosten van het vliegveld. We zitten dus zo’n 40 – 50 km van het getroffen gebied af.

We wonen dus op behoorlijke afstand en konden vanaf ons huis niets van de brand zien…wel zo nu en dan ruiken en op hoger gelegen delen van de farm de rook zien…Als we op een hoger gelegen deel van de farm staan kunnen we ook de False Bay zien.
Zoals je ook op het kaartje kunt zien is het een schiereiland met veel groen, het Table Mountain nature Reserve. Een gebied met weinig toegangswegen wat het in dit geval nog eens extra moeilijk maakt.

Het is een stuk land waar de wind aardig vat opheeft en ook nogal eens grillig uit een andere hoek kan komen en zo gebeurde het dat naast Muizenberg ook Fishhoek, Noordhoek, Steenberg, Tokai, Constantia, Houtbay, Clovelly het Silvermine gebied en Chapman’s Peak in lichter laaie staan. Mensen deden er 4 tot 5 uur over om van het schiereiland af te komen en ruimte te maken voor hulptroepen. Op maandag waren alle wegen in het gebied afgesloten en vandaag op Chapman’s Peak na zijn ze allen weer open gesteld.

Tot overmaat van ramp werd het dinsdag ook nog boven de 40 graden. Wij zaten binnen omdat 44.5 graad voor ons echt teveel is, maar wat van al die brandweerlieden die in volle uitrusting staan te blussen, alsof vuur bestrijden al niet warm genoeg is. Op verschillende plekken werd voedsel en water voor ze verzameld om ze vooral maar te ondersteunen in de enorme taak die ze uitvoerden.

Op woensdag zijn er 500 mensen geëvacueerd en waren er 2000 mensen bezig het vuur te bestrijden, vele van hen zijn vrijwilligers en komen niet alleen uit het getroffen gebied maar ook uit andere provincies. Vanuit de lucht maakten helikopters en vliegtuigjes 198 vlieguren om waterbommen te droppen een actie die om en nabij de 2.4 miljoen rand heeft gekost en waar nog altijd geld voor wordt ingezameld om ook nu nog door te kunnen gaan met blussen.

Inmiddels is het een stuk koeler en zijn er op verschillende plaatsen wat buitjes gevallen, lang niet voldoende om het vuur te doven…. Maar alle beetjes zullen toch wel helpen?

Met een enorme honger heeft het vuur meer dan 5000 hectare natuurgebied verwoest en 14 huizen opgeslokt. De luxe Tsitswalo lodge aan de voet van de Chapman’s Peak is in rook opgegaan. En dan te bedenken dat het vermoeden is dat het allemaal met een sigaretten peuk die uit een auto gegooid is begonnen is.

Het was de ergste brand die Kaapstad in de afgelopen jaren heeft meegemaakt.

Op woensdag was er een nieuwe brandhaard in het Cape Point Nature Reserve naar verluid voedt de wind op verschillende plekken het vuur maar is alles onder controle….al met al kan het nog zo’n twee weken duren voordat alles echt gedoofd is. Een hele flinke bui regen en weinig wind is eigenlijk alles wat we ons kunnen wensen!

Vandaag Donderdag 5 maart zijn er nog steeds gebieden waar het vuur gecontroleerd brandt, Clovelly, Boyes Drive en Constantia, maar ook in Houtbay is door de wind het vuur over de berg gekomen…

Na alle ellende is er een heel klein pluspuntje in dit verhaal…. Dit gebied is zeer bekend om haar Fynbos (Flora die je op de hele wereld niet tegen komt maar uniek is voor de West-Kaap van Zuid-Afrika) en om zich te vernieuwen en te kunnen verspreiden heeft het eens in de 20 jaar een brand nodig….het zal wel een behoorlijke tijd duren maar eens zal het hier weer volstaan met protea’s in al haar verschillende vormen en kleuren, van de winter zal het groene gras tevoorschijn komen tussen het grauwe grijs en de zwart geblakerde bomen. Nu ook maar hopen dat verschillende kleinere dieren als het stekelvarken, schildpadden, slangen en kleine bokken zich in veiligheid hebben kunnen brengen.

Omhul me met woorden ... verdwijn in zinnen en zinnespeel met tekst, Astrid

de titel die ik gebruikt heb is afkomstig van één van de mensen die in het getroffen gebied woont.